अब गाउँ गाउँमा किन जानू पर्याे ?

अब गाउँ गाउँमा किन जानू पर्याे
कुनै ब्यबस्था  किन मान्नु पर्याे 
कुनै राजनीतिक दलको किन बन्नु पर्याे 
कसैलाई किन नेता मान्नु पर्याे 
अब म आफै नेता बन्छु 

मैले एउटा दुताबास समाते पुग्छ 
मिडिया उसैले किनिदिन्छ 
पार्टी उसले मिलाइदिन्छ 
निर्वाचन आयोग उसैको इसारा मान्छ 
अदालत उसैले किनबेच गर्छ  
अब त मेरो चर्चै चर्चा चारै तिर हाइहाइ 

जनता गरिब छन् बेरोजगार छन् 
उनिहरु भर्याङ मात्रै हुन् , मैले मिठो सपाना बेचेकै छु 
उनीहरु मेरा कुरा मान्न बाध्य छन् , नत्र उपाए छैन 
म सब सत्तामा पुगेपछी सब ठिक परिदिन्छु 

म प्रधानमन्त्री बन्छु  
मैले दुतावास मिलाएको छु 
उसको निति र मेरो गराइ मिलेको छ 
अब मेरो कुरा बिक्छ मैले भनेकै मान्नु पर्छ 
मेरो युग सुरु भईसकेको छ 
मेरो झुट मिडियाले सत्य बनाईदिनेछ
मेरो अपराध अदालतले धोइपखाली सफाइ दिनेछ 
मेरो चरण बन्दाना गाउन बिबेकी बुद्धिजीवी तयार छन्
मलाइ उसैले जिताईदिन्छ 
के गर्ने उसैले स्क्रिप्ट दिएको छ
उसकै रणनीति समातको छु 
 अब  एक थान प्रधानमन्त्री म भईहाल्छु 
म बन्न पाए भक्तीगान गाउनेले राष्ट्र भक्ती पनि गाइदिनेछन् 
मैले यत्रो स्वाधीनता दाउमा राखेको छु 
जसरी पनि प्रधानमन्त्री बन्नेछु 
मैले सबथोक बिदेशीको पाउमा चढाएको छु ।
अर्पणा खड्का 
दुधौली– ४ सिन्धुली