चुनाब जित्नेले पद मात्र होइन, जनविश्वासको भार बोक्नुपर्छ

राजनीतिलाई हामीले लामो समयदेखि व्यक्तिको प्रतिस्पर्धा बनायौँ। नतिजा के भयो भने, विचार हरायो र अहंकार बलियो बन्यो। आज फेरि देश निर्णायक मोडमा उभिएको छ, जहाँ प्रश्न को उम्मेदवार बन्ने होइन, कुन विचारले नेतृत्व गर्ने हो भन्ने हो।

भोलि उम्मेदवारी मेरो पनि हुन सक्छ। तर यो घोषणा कुनै अपरिवर्तनीय दाबी होइन। यदि मभन्दा स्पष्ट दृष्टि, मभन्दा गहिरो एजेन्डा र देशप्रति अझ निष्ठावान सोच लिएर कोही अघि आउँछ भने, त्यो ठाउँ खुल्ला छ। राजनीति कुर्सीको मोहका लागि होइन; राजनीति त सही विचारलाई जिताउने माध्यम हो।

विचारमा इमानदारी भए प्रतिस्पर्धा डर लाग्दो हुँदैन, बरु स्वागतयोग्य हुन्छ। आजको संकट व्यक्तिको अभावले होइन, विचारको अभावले सिर्जना भएको हो। त्यसैले, यो आह्वान आत्मसमर्पण होइन, राजनीतिक परिपक्वताको घोषणा हो—व्यक्तिभन्दा माथि देश, जितभन्दा माथि सत्य।

यदि कसैले यो ठाउँ, यो पुस्ता र यो राष्ट्रका लागि मभन्दा ठूलो जोखिम उठाउन सक्छ, मभन्दा व्यवहारिक योजना दिन सक्छ, र मभन्दा बलियो नैतिक धरातलमा उभिन सक्छ भने, साथ दिनु मेरो दायित्व बन्छ। किनकि राजनीति सत्तामा पुग्ने दौड होइन; राजनीति इतिहासप्रति उत्तरदायी हुने साहस हो।

भक्तपुर क्षेत्र नं. २ कुनै व्यक्तिको बपौती होइन। यो क्षेत्र नारा होइन, नीयत जाँच्छ। यहाँ जित्नेले पद मात्र होइन, जनविश्वासको भार बोक्नुपर्छ। त्यसैले, दिशा सही हुनुपर्छ—अनुहार जोसुकै होस्।

व्यक्ति बदलिन सक्छन्,
तर विचार पतन हुन हुँदैन।
यही नै आजको सबैभन्दा ठूलो राजनीति हो।