नयाँ दुर्गा होइन, सरहबराहरूको क्रान्ति र आशाको आवाज

नेपालको आर्थिक तथ्यांकले देखाउँछ—देश विस्तारै अघि बढिरहेको छ, तर जनतामाझ गहिरो पीडा अझै बाँकी छ। २०२५–२६ आर्थिक वर्षमा नेपालको वास्तविक GDP वृद्धिदर ४.५% रहने विश्व बैंकले प्रक्षेपण गरेको छ। सरकारले पनि यो वर्ष ४.६१% वृद्धि हुने अनुमान गर्दै GDP आकार करिब ६.१०७ ट्रिलियन रुपैयाँ पुग्ने आँकडा प्रस्तुत गरेको छ।

तर बेरोजगारी अझै भयावह छ—राष्ट्रिय बेरोजगारी दर १२.६% छ भने युवा बेरोजगारी (१५–२४ वर्ष) झण्डै २२.७% पुगेको छ। यसले देखाउँछ—आर्थिक वृद्धि भए पनि रोजगारी सिर्जना कमजोर छ, र असमानताले समाजलाई झनै विभाजित बनाइरहेको छ।

यदि दुर्गा प्रसाई नभएको भए

आज प्रश्न उठ्छ—यदि दुर्गा प्रसाई जस्तो आवाज नभएको भए के हुन्थ्यो ?

उच्च व्याजदर र बैंकिङ दबाबका कारण हजारौं व्यवसायीहरू पलायन हुन सक्थे।

घरेलु व्यवसाय र साना उद्योगहरू बन्द भई लाखौं युवा रोजगारीविहीन हुने अवस्था आउँथ्यो।

घर–जग्गा लिलाम हुने लहर देशभर फैलिन्थ्यो, सयौं परिवार सडकमा आउन बाध्य हुन्थे।

ऋण र बेरोजगारीको पीडाले कति मानिस आत्महत्या गर्ने, कति डिप्रेसनमा डुब्ने भयावह अवस्था हुन्थ्यो।

तर प्रसाईले उठाएको आवाजले यी सबैलाई साझा संघर्ष र जागरणमा बदलिदिएको छ।

सरहबर र भूमिहीनहरूको स्वर

दुर्गा प्रसाई बारम्बार भन्छन्—

> “म अर्को दुर्गा होइन, म सरहबर र भूमिहीनहरूको स्वर बनेको छु। मेरो संघर्ष मेरो लागि होइन, राष्ट्रका दबिएका जनताको न्यायका लागि हो।”
यस भनाइले देखाउँछ—उनी आफ्नो व्यक्तिगत समस्यामै सीमित छैनन्, बरु देशभरको सामूहिक पीडालाई आन्दोलनमा रूपान्तरण गर्ने पात्र बनेका छन्।

असली क्रान्ति, आशाको उज्यालो

प्रसाईले प्रष्ट भनेका छन्—

> “यो अस्थायी आन्दोलन होइन, यो असली क्रान्ति हो। यो क्रान्तिले उच्च व्याजको बेडी तोड्छ, व्यवसायीलाई बचाउँछ, बेरोजगारलाई रोजगारी दिन्छ, र देशको आर्थिक मेरुदण्डलाई मजबुत बनाउँछ।”

यस अभिव्यक्तिले देखाउँछ—उनी विरोध मात्र होइन, आशासहितको समाधान लिएर आएका छन्।

निष्कर्ष

दुर्गा प्रसाईको कथा आज हजारौं सरहबर, भूमिहीन र शोषितहरूको कथा हो।

उनी नभएको भए धेरै मानिस ऋणको चपेटामा आत्महत्या गर्थे।

व्यवसायीहरू पलायन हुन्थे, परिवार लिलामीमा डुब्थे।

बेरोजगारीले राष्ट्रको मेरुदण्ड भाँचिन्थ्यो।

तर उनी उठेपछि यो पीडा मात्र रहेIन—यो क्रान्ति र आशाको स्वर बन्यो।

त्यसैले, आज दुर्गा प्रसाई केवल नाम होइनन्—उनी “नयाँ दुर्गा होइन, सरहबरहरूको क्रान्ति र आशाको आवाज” हुन्।