दुःख मेरो साथी 

यज्ञबहादुर कार्की 
भक्तपुर गुण्डु ।
  
दुःख त छ, जिन्दगीमा 
तर सुख भनी पिई दिएँ 
देखाउँ त कसैलाई गिल्ला गरी उडाई दिन्छन् 
त्यसैले चुपचाप पिई रहेँ ।
काशः भाग्य हुदैन भने पनि
भोगिन्छ दुःख जताततै 
खै के मजा आँउदछ उनीहरुलाई, थाह छैन मलाई 
त्यसैले पिरलो दिन्छन् सदा उनीहरु मलाई 
त्यसैलाई मैले दुःख संम्झिदिएँ ।
संम्झिदिएर के बिराए ? 
एक दिन मैले सोचे, यो दुःख भनेको के हो ?
भनी दिएनन् कानमा आएर कसैले, यस्तै हो दुःख भनेर 
फेरि रनभुल्लमा परिरहेँ 
हे भाग्यसंग खेल्ने खेलाडी !
को हौ तिमी नै बताउ मलाई ?
सुन्यो उसले मेरो पुकार 
चिन्हायो उसले उ को हो भनेर 
अहो ! म त दंगदाश भएँ 
कति बिचित्रको खेलाडी रहेछ उ 
फेरि उ त मेरो परिचित साथी पो रहेछ
व्यर्थै डराएछु, नचिनेर मेरो साथीलाई
किनकि त्यसैको भित्री तहमा 
त सुख लुकीरहेकोरहेछ ।
देखेँ दुवैलाई मसंग आखँ मिचौली
खेल खेलीरहेका पो रहेछन ।
अब म सुखबाट डराएँ, दुःखबाट हैन 
अब मेरो प्रिय साथी दुःखनै भइदियो ।
किनकि उसले मलाई म भित्रको तहमा पुरयायो 
गिल्ला गर्नेहरु अचम्म माने, दुःख लुकाउन सक्यो भनेर
के गरुँ त म उसलाई म भित्रै नलुकाएर ? 
अपमान गर्नेहरु रन्थनिए बताएन भनेर 
साथी तिमीले सुनायौ आफ्नो जन्म कथा 
मलाई आफ्नो ठानेर  
म धन्यवाद नभनी कहाँ सक्दछु र रहन 
यति कृत्यघन छैन म ।
म भद्रगोलमा परिन अब 
ज्ञानतन्तुहरु के गर्दा रहेछन, बुझायौ मलाई तिमीले 
देखेँ सुखी भनाउँदाहरुको बास्तविकता ।
मैले पहिचान दिलाउन खोजिन उनीहरुलाई कुनै 
तिमी फन्केर हिड्यौ भने पनि  
म रुने छैन 
मलाई माफ गर मेरो प्यारा साथी 
तिम्रो सहमति नलिई म कहाँ बताउला र तिम्रो परिचय अरुलाई
के यति सोच्नु मेरो भुल हो ? 
तिमी नै भन तिमी को हौ ? ती सुखी भनाउँदाहरुलाई 
सुखमा पनि रोइरहनेहरुलाई
 मो नं ९८६९१९२४३३