जित वा हार?

राजन कार्की

अनायसै-

हठात्/ सिघ्रादिसिघ्र,

अनौठो भयो-

विचित्र भयो-तर सचित्र देखियो ।

लामो समय पछि ,

नेपाली/गोर्खालीले,

आफ्नो स्वभाव देखायो ।

हाम्रा मौलिक राष्ट्रिय विभुति विर्सेर,

गान्धिमाक्स ब्यर्थ थियो ।

तराईको सुपारी/नरिवल,

जोमसोममा रोप्ने,

अल्पज्ञान प्रयत्न,

सामान्य वातवरणमैत्री,

ज्ञान पनि हामिमा थिएन ।

के हुर्किन्थ्यो र?

के फल्थ्यो??

००० ००० ००० ०००

रिसले घृणा उत्पन्न भो,

घृणाले हिंशा ?

हिंशाले नाश ।

प्रतिसोध/ महत्वकांक्षा नै सहि?

परन्तुः

काट्टेमा-परियो-चारपाटा मोडियो ।

नयाँ ठाँउमा गईयो।

छलछाम गरियो ।

भुमिपुत्रहरुको भूमि खोसियो।

अनि,

बल्ल जमिन्दार कहलाईयो ।

अपराधलाई राजनितिकरण ,

राजनितिको,

अपराधिकरण गरियो ।

प्रतिसोध/ ब्यक्तिगत ,

स्वार्थ प्रयोजनार्थ,

समाज भड्काईयो-

गान्धिमाक्सको आशिर्वादले,

काङ्ग्रेस /

र-कमनिष्ट भईयो ।

००० ००० ००० ०००

०७ साल देखि गान्धिमाक्सको, खेतला गरियो ।

गर्नुविधि गरियो-गर्नुनगर्नु गरियो ।

तीन"र"कै लागि तामासी भईयो ।

हाम्रो लुटको गान्धिमाक्स? स्रामराज्यमा,

१७ साल,

राजा महेन्द्र,

शत्रु/कंसिङगार बन्यो ।

फेरि ४७ साल आयो-

नागरिक झुक्याउँन सफल भईयो ।

हामी गान्धिमाक्सले,

देश/ नागरिकको,

भलो सेवानिति गरेकै थिएनौ । यत्ति कुरा पनि,

नेपाली/गोर्खेले,

वुझेका थिएनन्?

नत्र किन? ताली वजाउँथे र?

नागरिक /देशको स्थायित्वको, लागि,

राजनिति गरेकै थिएनौ-

मात्र ब्यक्तिगत स्वार्थ पेरित थियौ ।

हामीवाट,

के मात्र गर्न बाँकी रह्यो र?

अतहः

ब्रम्हलुट गर्ने मार्गचित्र बन्यो ।

मस्ति भयो-

राग रमिता थियो ।

पृथ्वीलोकमै, न सहि,

नेपाल मन्डलमा ,

हाम्रो स्रामराज्य यथावत थियो ।

हामी,

गान्धिमाक्सको जति मस्ति,

कसले गर्यो?

००० ००० ००० ०००

दुखको दिन पहाड बनेर आयो-

अपितुः

जेन्जि रे? जेन्जि रे?

हठात्/ अचानक / वर्वर

आततायी रुपले,

८२ साल भाद्र २३/२४ गते,

अकल्पनिय जेन्जि सामुन्द्रिक

आँधीहुरी आयो-

न सपनामा देखेको?

न विपनामा सोचेको?

हाम्रो कथित राजनैतिक अपराधमा,

यी फुच्चे/ अल्पक्षानी/अनाडी र अनुभव विहिन,

२७ घन्टामै,

उलट/पुलट ल्यायो ।

बडो-जुक्तिले,

दुबै कुमाई(राष्ट्रपति/ सेनापति)

हाम्रो छलछाममा,

जसरी आए ?

उसैगरि हराएँ?

के को स्वागत?

बिदाई गरियो ।

००० ००० ००० ०००

मुर्खता/ घमण्ड/ एकाङ्की

महत्वकांक्षा,

र स्वार्थले ,

संभवतः नष्ट/ अन्त र वलि हुन्छ ।

यो प्राकृतिक नियम हो-

यो थाँह छ।

खुल्दैखुलेन-चेत्दैचेतिएन् ।

त के गर्रौ?

नकरात्मक सोच हावी भयो ।

बुद्धिको विर्को,

फेरि बन्द भो ।

देश हार्यो- नागरिक हार्यो ।

राष्ट्रको जग भत्कियो ।

देश नागरिक जे-सुकै होउँन ।

हामीले ( गान्धिमाक्स)जित्यौ ।

बिदेशीले जित्यो ।

हामी सकिन्छौ-तर सुध्रिदैनौ?

यो हाम्रो नियति हो ।

जेन्जिले नसके - अल्फा आउँ ।

२३/ २४ गतेको-भन्दा?

वर्वर/आतँतायी,

मानव ईतिहासमै नभएको,

सजायँ भोग्न हामी तयार छौ।

किनभने?

यो देश निर्माण गर्नेको सन्तान?

यो देशको,

शासक/शासित,

दुवै हुन सक्दैन ।

यस्तो अप्राकृतिक कुरा गर्ने हो?

राष्ट्रिय विभुति,

हामी,

जान्दैनौ-चिन्दौनौ ।

गान्धिमाक्सको दर्शन यहि हो ।

यत्ति हो ।

हामी भोग्न/ब्योहेर्न

तयार छौ ।

हाम्रो यो हामीले वनाएको नियति?

अकाट्य छ ।