भियतनाम यात्रा (कुची टनेलदेखि हा लङ बेसम्म)ः स्वदेशको प्रसंगसँगसँगै
असार ९, २०८३, मङ्गलबार | विहान १०:५५ बजे | 235
डा. इन्दुल के.सी.
भक्तपुर
(सम्पर्क ९८४१३३४११३)
यस यात्रा–संस्मरणमा लेखकले आफ्नो भियतनाम यात्राका अनुभवहरुलाई केवल घुमफिरको विवरणका रुपमा मात्र प्रस्तुत गर्नुभएको छैन, बरु इतिहास, राजनीति, अर्थतन्त्र, संस्कृति, पर्यटन र राष्ट्र विकासका विषयहरुसँग जोडेर विचारप्रधान शैलीमा प्रस्तुत गर्नुभएको छ । त्यसैले यो कृति साधारण नियत्रा मात्र नभई अनुभूति, अध्ययन र राष्ट्र चिन्तन मिसिएको विचारमूलक नियात्राका रुपमा देखा पर्दछ ।
पुस्तकका विभिन्न अध्यायहरुमा लेखकले भियतनामको विकास, युद्ध इतिहास, राष्ट्रियता, आर्थिक प्रगति, पर्यटन व्यवस्थापन र जनताको अनुशासनलाई नजिकबाट अवलोकन गरी त्यसलाई नेपालको अवस्थासँग तुलना गर्नुभएको छ । यस तुलनात्मक शैलीले पुस्तकलाई अझ रोचक र विचारशील बनाएको छ । लेखकले भियतनामको विकासलाई केवल प्रशंसा मात्र गर्नुभएको छैन, नेपालले के सिक्न सक्छ भन्ने प्रश्न पनि पटक–पटक उठाउनुभएको छ ।
विशेषगरी कुची टनेलः युद्ध सङ्ग्रहालय, हो चि मिन्ह शहर, भियतनामको कृषि, उघोग, निर्यात, पर्यटन र राष्ट्रिय अनुशासनका विषयमा लेखकले प्रस्तुत गरेका विवरणहरुबाट भियतनामले युद्धको विनाशबाट उठेर कसरी विकास र समृद्धिको बाटो समात्यो भन्ने कुरा स्पष्ट रुपमा देखिन्छ । लेखकले भियतनामी जनताको आत्मबल, परिश्रम, देशप्रेम र राष्ट्रिय स्वाभिमानलाई भियतनामको विकासको मुख्य आधारका रुपमा चित्रण गर्नुभएको छ ।
पुस्तकको अर्को महत्वपूर्ण पक्ष भनेको लेखकले नेपालको विगत र वर्तमान अवस्थालाई जोडेर प्रस्तुत गर्नुभएको विचार हो । एक समय नेपालले कृषिजन्य वस्तु र जुटका सामान विदेश निर्यात गर्ने देश भएर पनि आज त्यही वस्तु आयात गर्नुपर्ने अवस्थामा पुगेको यथार्थलाई लेखकले गम्भीर रुपमा उठाउनुभएको छ । यसबाट पुस्तक केवल यात्रा वर्णनमा सीमित नभई देशको आर्थिक, राजनीतिक र सामाजिक अवस्थामाथि समालोचनात्मक टिप्पणी गर्ने कृतिका रुपमा समेत देखा परेकोछ ।
त्यसैगरी पुस्तकमा भ्रष्टाचार, कुशासन, मानव तस्करी, बिचौलिया प्रवृति, सुशासनको अभाव जस्ता विषयहरुलाई लेखकले स्पष्ट रुपमा उठाउनुभएको छ । यसले लेखक केवल पर्यटक वा यात्रु मात्र नभई समाजप्रति जिम्मेवार नागरिक र सचेत लेखकका रुपमा पनि देखिनुहुन्छ । पुस्तक पढ्दै जाँदा लेखकको देशप्रेम, चिन्ता र परिवर्तनको चाहना स्पष्ट रुपमा अनुभूति हुन्छ ।
पुस्तकको अन्तिम अध्यायमा लेखकले भियतनामलाई पर्यटकहरुको स्वप्निल गन्तव्यका रुपमा चित्रण गर्दै कृषि र पर्यटन विकासले देशको अर्थतन्त्रमा कस्तो ठूलो योगदान दिन सक्छ भन्ने सन्देश दिनुभएको छ । भियतनाममा ठूलो संख्यामा पर्यटक भित्रिनु र नेपालमा अपेक्षाअनुसार पर्यटक नआउनुका कारणबारे पाठकलाई सोच्न बाध्य पार्ने शैलीमा पुस्तकको समापन गरिएको छ ।
समग्र मूल्याङ्कनः
समग्रमा हेर्दा, यो पुस्तकः–
१ यात्रा वर्णन
२ इतिहास र युद्ध कथा
३ आर्थिक विकासको अध्ययन
४ पर्यटन सम्भावना
५ राजनीतिक र सामाजिक समालोचना
५ राष्ट्रप्रेम र परिवर्तनको सन्देश
यी सबै पक्ष समेटिएको बहुआयामिक नियात्रा कृति हो ।
यस पुस्तकको सबैभन्दा ठूलो विशेषता भनेको लेखकले देखेको, भोगेको र महसुस गरेको कुरा मात्र लेख्नुभएको छैन, बरु त्यसबाट देशका लागि सिक्ने कुरा के हो भन्ने प्रश्न पनि उठाउनुभएको छ । त्यसैले यो पुस्तक केवल यात्रा संस्मरण मात्र नभई राष्ट्र विकासबारे सोच्न बाध्य पार्ने विचारप्रधान कृतिका रुपमा लिन सकिन्छ ।
अन्ततः भन्नुपर्दा, यो कृति भियतनाम यात्राको वर्णन मात्र नभई नेपालले सिक्नुपर्ने पाठ, राष्ट्रिय आत्मबल, सुशासन, विकास र समृद्धिको मार्गबारे सोच्न प्रेरित गर्ने महत्वपूर्ण नियात्रा कृतिका रुपमा स्थापित हुन सक्छ ।
