‘नेकपालाई सत्ता– बाँदरलाई लिस्नु’

      प्रधानमन्त्री एवं ने.क.पा. का अध्यक्ष के पी ओली झुटको खेती गर्न माहिर छन् । उनले जनताका अगाडि घोषणा गरेका धेरै आश्वासनहरु चटकेको भाषण जस्तो मात्र भएको छ । देशको मूलधार मेडियाका चर्चित–लोकप्रिय कार्यक्रमहरुमा अति घमण्ड र विश्वासका साथ गरेका धेरै वाचाहरु झुटा सावित भइसकेका छन् । त्यसैले नेकपालाई सत्ता ‘बाँदरलाइ लिस्नु’  नै उस्तै उस्तै हो भन्ने अवस्था आऐका छ । सरकार ठगहरुको घेरावन्दीमा रहेको कुरा अब जो कोहिले बुझ्न थालेका छन् । के पी आलीको सरकार सर्वसत्तावाद र अघिनायकवादको वेलगाम घोडा चढेर हुँइकिरहेको छ । जनतालाई केन्द्रविन्दुमा राखेर जनताका लागि जनताद्धारा निर्वाचित सरकार सम्पूर्ण श्रोत, शक्ति र श्रम लगाउनु होला । तर, आफ्ना आसेपासे, नातागोता र नेताहरुको फाईदा भएपछि जे पनि गर्न  उद्येत रहने सरकार कसरी लोकप्रिय हुन सक्छ र ? जनताका दैनिक जनजीवनमा आएका समस्या र दैनिकीलाई सहज बनाउन हरपल तत्पर हुनुपर्ने सरकार र मन्त्रीहरु गैर जिम्मेवार र जनअनुत्तरदायी बनेपछि जनताका बीचमा पुगेर जनताका कानेखुसीलाई कान खोलेर नसुन्ने र आँखा तेजिलो पारेर नहेर्ने र खुट्टा लामो पारेर जनताको घर आँगनमा नपुग्ने हो भने यसले निम्त्याउने परिणाम भयानक हुने निश्चित छ । जनताले आशा गरेका नेता र मन्त्रीहरु पद र पैसामा बिक्न थालेका छन् ।  पद पाउनु भन्दा अगाडि वा सडकमा रहेसम्म आफ्नो गीत गाउने नेताका कारण अहिले राजनीति तरल बन्न पुगेको छ । काठमाण्डौं र शहर बजारमा बिभिन्न एजेण्डा र घटनाक्रममा नयाँ नयाँ नेता जन्मने थालेका छन् । स्थापित नेता निरिह बन्नुपर्ने अवस्था सिर्जना हुनेगरी जनलहर फरक धारमा बग्ने गरेको छ । पहाड खसेर नदी थुनिएमा बग्ने पानीलाई वैकल्पिक बाटो नभएमा, त्यसलाई भत्काएर भएपनि अर्को बाटो बनाउँछ । तब, यसले निम्त्याउने  परिणाम भयानक हुन्छ ।
            नेपाल सरकार अन्तराष्ट्रिय शक्तिकेन्द«को पपेड प्रमाण्ति भएको छ । अन्तराष्ट्रिय षडयन्त्रको र चलखेलको अखडा सावित भएको छ । यसले ल्याएको दुर्गामी असरको जिम्मा कसले लिने ? यो गम्भिर प्रश्नको जवाफ सरकारले दिनुपर्छ । अमेरिकाले मच्चाएको स्यालको हुइयाँमा परेर नेपालको अर्थतन्त्र र राष्ट्रिय पूजी धाराशायी भईसकेको छ । नेपाल कै श्रोत, साधन र जनशक्ति लगानी गरी खोलिएका दशहजार निजी विद्यालय, त्यसमा आश्रित ३ लाख  वौद्धिक श्रम गर्ने शिक्षकहरुको आर्थिक जीवर्न  वर्वाद गरिदिएको छ । दलाल पूजिपूतिवर्गालाई  प्रोत्साहित गर्ने र खासगरी मेडिकल एवं फार्मेसीका कर्पोरेट व्यवशायीलाई फाईदा हुनेगरी आमजनतालाई त्राहिमान बनाइर्, जनताको जीवन  तवाह तवाह बनाई धमिलो पानीमा माछा मार्ने षडयन्त्रको खेलमा यो सरकार नराम्रोसंग फेको छ । यसले सिर्जना गरेको अभूतपूर्व घाटा  र भविष्यमा पर्ने असरको जिम्मा कसले लिने ? लकडाउनका कारण सिर्जित जटिल अवस्थाका कारण कोरणाका कारण मरेका भन्दा  ५००% बढी आत्महत्या गरी मरेका छन् । दिनदिनै भोकले मर्न थालेका छन् । धेरैले रोजगारी गुमाएका छन् । धेरैको पूँजी पलायन भएको छ । जनताको सामाजिक, आर्थिक र साँस्कृतिक स्वास्थ्य भताभुङ्ग भएको छ । यसको जिम्मा कसले लिने ? सरकारसंग यी प्रश्न छोडेर यो आलेख अन्त गर्छु ।