डा. इन्दुल केसी

द्वारिका प्रसाद पोखरेल
रचनाकार
कोटेश्वर प्रातः सायं

सुन्दरता सबमा हुन्छ, छैन इन्दुलमा जति ।

जीवनको उत्तरार्धमा पनि कत्ति धेरै जोशको गति ?

बिदाई लिन थाल्दैछ तनले तै पनि बल ।

माँगी रहेछ मनले सुनामी बैंशको भल ।।

दुई हजार तिरासिको १० भाद्र प्रकृतिको ।

उपहास नै भन्नुपर्छ देश नेपालमा क्षतिको ।।

जोश छ बिस वर्षे झैं, छैन थकान रत्तिभर ।

आत्माको बलले भन्छ, गर गर गर, अनि काम गर ।।

गान बजान साहित्य, चौतर्फी ज्ञानका धनी ।

जाग्रण छ डा. इन्दुलमा, भन्नै पर्दछ मै पनि ।।

बासै बस्छ थकान मै बरु कलम, रोकिन्न ईनको गति ।

यस्ता पौरखिको गरिनसकिने, आख्यान, वर्णन जति ।।

हाँसि खिसिक्क मुस्कान दिँदै अर्ति सँधै भरि ।

यस्ता सर्जकको जीवन चलिरहोस् यसै गरी ।।

ज्ञान, विज्ञान, साहित्य, कला संस्कृतिका धनी ।

सरलता देखेपछि यीनको, मुग्द भैहाल्छ जो पनि ।।

कोटेश्वर प्रातः सायं मैत्रि समूहले पनि ।

गर्दछौं प्रार्थना यीनको युग–युग जियोस् भनि ।।

महाँदेवस्थानको प्राङ्गणमा बसी रमेका छौं ।

वहाँको दीर्घ जीवनको कामना यहि गर्दछौं ।।

००००